Ivo Victoria: Nederlander noch Vlaming

Als Ivo Victoria Antwerpen niet had verruild voor Amsterdam was hij misschien nooit schrijver geworden. Terug wil hij voorlopig niet. Of het moet zijn om voeding te halen voor nieuwe boeken die zich nog altijd in zijn geboorteland afspelen. Een Vlaamse schrijver wordt nooit helemaal een Amsterdamse schrijver.

Tekst: Maarten Dessing Fotografie: Lieke Romeijn

‘Ik ben gek op water. Vroeger al, toen we naar de Ardennen op vakantie gingen. We zaten vlak bij een rivier, waar we konden vissen. Hier in Amsterdam heb je overal water, dat geeft me een permanent vakantiegevoel. Je ziet hier ook overal mensen vissen. Gewoon op bruggen midden in de stad, dat vind ik zo te gek.’

De Vlaamse schrijver Ivo Victoria spreekt met zichtbaar genoegen over de stad waar hij bijna tien jaar geleden kwam wonen. En waar hij voorlopig zal blijven. ‘Mijn eiland is net een klein dorp binnen de stad. Kinderen spelen overal op straat. En tegelijkertijd is het maar vijftien minuten fietsen naar Paradiso. Alles is hier, alles kan hier. En alles is dichtbij.’

De stad heeft hem ook steeds dichter bij zijn ideaal gebracht: niets moeten, maar doen waar je zin hebt. In zijn geval is dat schrijven. Sinds hij twee jaar geleden debuteerde met de veelgeprezen tragikomedie Hoe ik nimmer de Ronde van Frankrijk voor min-twaalfjarigen won (en dat het me spijt) kan hij steeds beter van de pen leven. ‘Misschien.....